EFKARNUN

Bunca zaman bana anlatmaya çalştığını,
kendimi bulduğumda anladım.

Herkesin mutlu olmak için bir yolu varmış,
kendi yolumu çizdiğimde anladım.

Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat,okuyarak,dinliyerek değil,
bildiklerini bana neden anlatmadığını anladım.

Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
aşk peşinden neden yalın ayak koştuğunu anladım.

Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
neden hiç ağlamadığını anladım.

Ağlayanı güldürebilmek ,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.

Bir insanı herhangi biri kırabilir amabir tek en çok sevdiği acıtabilirmiş,
Gözyaşları  ile birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım.

Yalan söylememek değil,gerçeği gizlememekmiş marifet,
yüreğini elime koyduğunda anladım

Ve sana ihtiyacım var,gel diyebilmekmiş güçlü olmak,
sana git dediğimde anladım.

Biri sana git dediğinde,kalmak istiyorum diyebilmekmiş sevmek,
git dediklerinde gittiğimde anladım.

Ve biri terk etti mi seni,affetmek zormuş,
bende effedemediğin şeyin ne olduğunu anladım.

Sana sevgim şımarık bir çocukmuş her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
büyüyüp bana sımsıkı sarılsığında anladım.

Özür dilemek değil, affet beni diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
gerçekten pişman olduğumda anladım.

Affedemem çok geç demek, gurudan başka bir şey değilmiş,

Tutsak kalbimin kapılarını kırıp,içine baktığımda anladım.
 gurur kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş.

Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.

Ölürcesine isteyen beklemez,sadece umut edermiş bir gün
affedilmeyi,
beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım.

Sevgi emekmiş,emek ise vazgeçmeyecek kadar  ama,
özgür bırakacak kadar sevmekmiş.ANLADIM..!


AHMET GÜVEN